Ön kol Ewing’ sarkomu rezeksiyonu rekonstrüksiyonunda osteoartiküler fibula grefti


Özkan K. , Demiroğlu M., Karaaslan A. A. , Bostan A. B.

29. Ulusal Türk Ortopedi ve Travmatoloji Kongresi, Antalya, Türkiye, 22 - 27 Ekim 2019, ss.95

  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayısı: ss.95

Özet

Amaç: Ewing’ Sarkomu, çocuk ve genç yetişkinlerde osteosarkoma yı takip eden en sık 2. kemik tümörüdür. Teşhis sırasında metastaz yok ise, etkilenmiş bölgenin cerrahisi ve kemoterapi ile %70 kür sağlanabilmektedir. 12 yaşındaki bir hastada ön kolda tüm radius ve distal ulnanın geniş rezeksiyonunu takiben osteoartiküler fibula grefti ile rekonstruksiyon sonucunu bildirmek istedik. Yöntem: 12 yaşındaki kız çocuğu kliniğimize önkol Ewing’ sarkoma teşhisi ile yönlendirildi. Yapılan ileri incelemelerde buna PET-CT de dahil herhangi bir metastaz bulgusuna rastlanılmadı. Neoadjuvan kemoterapi sonrası, tüm radiustaki tümörde küçülme görülemedi. Amputasyon iyi bir seçenek olsada, ekstremite koruyucu cerrahi yapılmasına karar verdik. Tüm radiusun ve distal 1/2 ulnanın çıkarılmasını müteakip, vaskülarize osteoartiküler fibula transferi ile rekonstrüksiyon yapıldı. El bileği ve kalan ulnaya fibulanın tespitinde K teli kullanıldı. Greftin ulnaya tespitinde K teli yanında fiber wire iplikler destekleyici olarak kullanılmıştır. Tüm nörovasküler yapılar korunmuştur. Bulgular: Cerrahi sonrası 6. ayda hasta memnuniyeti mevcuttur. Hasta dirseğinin tam fleksiyona ve ekstansiyona getirebilmektedir. Ancak hastada el bileği aktif ekstansiyonu yoktur. PET-CT ve MRI ile kontrollerinde metastaz ya da cerrahi bölgede nüx görülmedi. Hastanın röntgen incelemesinde kalan ulnanın fibula greftine kaynamış olduğu gözlendi. El bileğinde instabilite saptanmadı. El bileğine ekstansiyon yaptırabilecek tendon ikinci aşamada bulunabilirse transfer ya da el bileği artrodezi orta vadede düşünülmektedir. Çıkarımlar: Primer kemik tümörlerinde cerrahi nihai amaç, lezyonun tam çıkarılması ve sağlıklı sınırlar bırakılmasıdır. Ön kolda tüm radius ve distal ulnanın tutulması, rekonstrüksiyonu çok güçleştirsede osteoartiküler vaskülarize fibula transferi akılda bir seçenek olarak tutulmalıdır.