Keller’ın ARCS Modeli


Akgün Ö. E.

Eğitimde Motivasyon, Avcı,Ömer ve Ayyıldız,Emine, Editör, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, ss.85-101, 2020

  • Basım Tarihi: 2020
  • Yayınevi: Nobel Yayın Dağıtım
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Sayfa Sayıları: ss.85-101
  • Editörler: Avcı,Ömer ve Ayyıldız,Emine, Editör

Özet

John Keller tarafından 1979 yılında temelleri atılan ve 1983 yılında tanımlanan ARCS Modeli (Keller, 1979, 1983, 1987a, 1987b, 2010), birçok popüler Motivasyon Kuramı kitabında yer almamakla birlikte öğrenme-öğretme süreçlerinin tasarlanmasında öğrenme motivasyonunu doğrudan sağlamaya yönelik önemli ipuçları sunmaktadır. Bu özelliği nedeniyle ARCS Modeli’nin, daha çok öğretim tasarımıyla ilgili kitap ve makalelerde karşımıza çıktığını görürüz. Belki bunun nedenlerinden biri de Keller’ın bir eğitim teknoloğu/öğretim tasarımcısı olmasıdır. Keller, öğrenme-öğretme sürecinde çok önemli bir etmen olan, duyuşsal değişkenlerden motivasyonun etkisine odaklanmış; psikoloji, eğitim bilimleri ve eğitim teknolojisi alanlarının kesiştiği bölgede, bu alanları bir araya getiren, bütüncül çalışmalar gerçekleştirmiştir (Şimşek, 2014). Günümüzde bile akla eğitim gelince en çok öne çıkan çalışmalar genellikle öğrenme ve öğretmenin bilişsel yönüne yönelik olmaktadır. Hâlbuki bilişsel kapasitenin kullanılmasında duyuşsal değişkenlerin yadsınamaz bir etkisi bulunmaktadır. Bu açıdan Keller’ın öğrenme-öğretme süreçlerinde motivasyonun nasıl sağlanabileceğine odaklanarak yaptığı çalışmalar, öğrenmeyi çekici, etkili ve verimli bir biçimde tasarımlayabilmek açısından çok değerlidir. Bu çalışmalardan belki de en önemlisi geliştirdiği ARCS Motivasyon Modeli’dir.